استاد داریوش نویدگویی

گاهی یک مستند، بیش از آنکه با تصویر شناخته شود، با روایتش در ذهن می‌ماند.

چند سال پیش، افتخار داشتم نریشن مستندی را درباره استاد داریوش نویدگویی بنویسم؛ از پیشکسوتان نشر ایران، دارنده نشان درجه یک فرهنگ و هنر و از اثرگذارترین چهره‌های فرهنگی شیراز.

کارگردانی این مستند را پویا کنگاوری بر عهده داشت.

آنچه در ادامه می‌خوانید بخشی از همان نریشن است:

...

«نسیم بهاری شیراز، نویدگوی فرزندی از خاندان نویدگویی بود.

شاید آن روز مادرش می‌دانست که فرزندی را در دامان می‌پروراند که موی در راه عشق سپید خواهد ساخت و برایش دعای خیر مردمان را تا همیشه تحفه خواهد آورد.

انبان زادِ ادب شیراز، دلدادۀ تألیف و نشر و بنچاقِ فرهنگ پارس؛ داریوش نویدگویی.

نور را در اتاقکی کوچک جُستم، از بالکنی تنگ، در خیابانی باریک، از شهری بزرگ.

نوری که چراغ هزاران خانه از آن روشن شده و بالکنی که محفل هزاران بزرگ فرهنگ‌ساز بوده و هست و هنوز عطر نفس نیک‌مردان و بزرگ‌زنان فرهنگ‌ورز از آن‌جا به مشام می‌رسد.

دلداده‌ای که عشق خدایی مردمان چنانش مست کرد که در اولین دیدار با شریک زندگیش، در هنگام لقمه بردن بر دهان گفت: بیا تا سه خانه را از یاد نبریم؛ منزلی که تو در آن رشد یافتی، آشیانه‌ای که در آن پرورش یافتم و سرای گمنامانی که فرزندپرورند، اما بی‌بضاعت و مستمند.

بر خشت‌خشت بنای فرهنگ نیم‌قرن اخیر سرزمین پارس، جای دستان کسی است که نه کم‌مهری‌ها تلخ کامش کرد و نه سیل بنیان‌کن، قامتش را لرزاند.»

مهدی میرعظیمی

معمار روایت

   نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید مدیر سایت در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

نمایش مشخصات من