دست‌کم نگیر!

برای نسل زدی‌های عزیز


خودت را، هیچ‌چیز را

دست‌کم نگیر!

 

اگه دانش‌آموزی، دانشجویی یا تازه وارد دنیای کار شدی، احتمالاً خیلی وقت‌ها با خودت می‌گی:

من هنوز سابقه ندارم...

سرمایه ندارم...

آدم‌های زیادی رو نمی‌شناسم...

حتی یه جای درست‌وحسابی هم ندارم که توانایی‌هام رو نشون بدم.

خب، طبیعیه!

تو تازه اول راهی.

ولی بذار یه چیزی رو بهت بگم:

برای شروع، همیشه به یه فرصت بزرگ نیاز نداری.

چند روز پیش، توی یه نمایشگاه بزرگ، فضایی به ما پیشنهاد شد که فقط چهل در چهل سانتی‌متر بود؛ تقریباً اندازه جای یه گلدون!

خیلی راحت می‌شد گفت:

«این که غرفه نیست... بی‌خیال!»

ولی من به‌جای اینکه فقط کوچیکی اون فضا رو ببینم، از خودم پرسیدم:

«با همین چهل سانتی‌متر چه کاری می‌تونم انجام بدم؟»

چند ساعت بعد، کوچک‌ترین غرفه نمایشگاه مدیریت شهری برپا شد.

یه غرفه خیلی کوچیک که دیده شد، درباره‌اش حرف زدند، ازش عکس و فیلم گرفتند و خبرش منتشر شد.

جالب‌تر اینکه یکی از گروه‌هایی که خیلی به این غرفه توجه کردند، هم‌نسل‌های خودت بودند؛ جوون‌هایی که می‌ایستادند، با تعجب نگاه می‌کردند، گوشی‌شون رو درمی‌آوردند، فیلم می‌گرفتند و قصه غرفه رو برای بقیه تعریف می‌کردند.

و حالا وقتی توی گوگل عبارت «کوچک‌ترین غرفه نمایشگاه» رو جست‌وجو می‌کنیم، قصه همون چهل سانتی‌متر، بالای نتایج دیده می‌شه.

می‌دونی چرا؟

چون گاهی یه غرفه کوچیک توی یه نمایشگاه بزرگ، خیلی مهم‌تر از یه غرفه بزرگ توی یه نمایشگاه کوچیکه.

این فقط قصه یه غرفه نیست.

قصه خیلی از فرصت‌هاییه که توی مدرسه، دانشگاه یا روزهای اول کار از کنارشون رد می‌شیم؛ فقط چون در نگاه اول به‌اندازه کافی بزرگ، خفن یا هیجان‌انگیز نیستند.

البته منظورم این نیست که هر پیشنهاد بی‌ارزش، رایگان یا نامناسبی رو قبول کنی.

ولی قبل از اینکه فوری بگی «نه»، چند ثانیه صبر کن و  چند تا سوال مهم رو از خودت بپرس:

  • از این تجربه چی یاد می‌گیرم؟
  • چه آدم‌هایی ممکنه منو ببینند؟
  • می‌تونم ازش یه نمونه‌کار بسازم؟

و مهم‌تر از همه:

  • چطور می‌تونم از همین امکان کوچیک، یه فرصت جدی دربیارم؟

اگه اول راهی، منتظر نمون یکی یه صحنه بزرگ و آماده تحویلت بده.

گاهی باید روی کوچک‌ترین صحنه بایستی و بهترین کاری رو که بلدی انجام بدی؛ اون‌وقت ممکنه خیلی بیشتر از چیزی که فکر می‌کنی دیده بشی.

شاید فرصتی که منتظرشی، فقط چهل سانتی‌متر جا گرفته باشه.

دست‌کم نگیرش.

و از اون مهم‌تر...

خودت رو هم دست‌کم نگیر.

برای شروع، همین تو، همین چیزهایی که بلدی و همین امکانات کوچیکی که داری، کافیه.

تو به تنهایی کافی هستی،

همینی که هستی کافی و باعث افتخاره.

 

مهدی میرعظیمی

معمار روایت

۵ مهر ۱۴۰۵

شیراز



   نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید مدیر سایت در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.