آبای؛ پلی که پیش از ما ساخته شد

نوشته‌ای از مهدی میرعظیمی برای «آبای» پدر ملت قزاق

--Абай – бізден бұрын салынған көпір--

Сенің еліңе өз қиссамды айтуға келгенмін,

бірақ ол өлке маған адамзат жырын жазған баланың дастанын айтты.

Ол – қайрат пырағына мініп,

ақыл көзімен әлемді шарлап,

жүрек жылуымен махаббат сыйлады.

Ол Ширазға көз тікті,

Сағди мен Хафизді оқып, олардан нұрлы нәр алды.

Таңғаларлық!

Абай менен бұрын Хафиз жеріне жол тапқан екен.

Ол Ширазды менен бұрын танып қойған.

Кітабым қазақ балаларымен тіл табысты,

енді мен саған қарыздар болып қалдым.

Сен Сағди мен Хафизден медет тіледің,

бүгін мен сол жерден саған келіп тұрмын.

Жүректер арасына көпір салуды үйрет маған,

екі елдің балаларына қалай айтуды үйрет:

«Тілдер бөлек болса да,

армандар – ортақ келешектің тілі».

Сен олардан үйрендің, мен сенен үйренемін.

Қысқа әңгімелеріммен

сен ашқан жолды жалғастырамын.

Иран мен Қазақстан балалары

болаттай берік қайрат тұғырынан таймай,

жүрек шырағын сөндірмей,

ақыл ағашын баптап, жемісін көреді деп сенемін.

Автор: Меһди Миразими

ترجمهٔ فارسی متن:

«آبای»؛ پلی که پیش از ما ساخته شد

به سرزمین تو آمدم تا داستان خود را بگویم،

اما آن دیار، سرودۀ کودکی را برایم خواند

که سرودِ انسانیت را سروده است.

او سوار بر مَرکبِ همّت،

با چشمانِ خرد، جهان را درنَوردید

و با حرارتِ دل، محبت بخشید.

او به شیراز چشم دوخت،

سعدی و حافظ را خواند و از آنها نور گرفت.

شگفتا!

«آبای» پیش از من راهی به سرزمین حافظ یافته بود.

او شیراز را پیش از من شناخته بود.

کتابِ من با کودکان قزاق زبان یافت،

و اکنون من به تو مدیونم.

تو از سعدی و حافظ یاری خواستی،

و امروز من از همان سرزمین به نزد تو آمده‌ام.

به من بیاموز که چگونه میان دلها پل بسازم،

به من بیاموز که به کودکانِ دو سرزمین چگونه بگویم:

«هرچند زبان‌ها جداست،

اما آرزوها – زبانِ آیندهٔ مشترک‌اند».

تو از آنها آموختی، من از تو خواهم آموخت.

با داستان‌های کوتاهِ خود،

راهی را که تو گشودی، ادامه خواهم داد.

باور دارم که کودکانِ ایران و قزاقستان

از پایگاهِ همّتِ استوارِ خود، هرگز نخواهند لغزید،

چراغِ دل را خاموش نخواهند کرد،

و درختِ خِرد را پرورش داده، میوهٔ آن را خواهند چید.

مهدی میرعظیمی

یادمان سمینار بین المللی اندیشۀ آبای

موسسه فرهنگی سازمان اکو

تهران – شهریور 1405



آبای قونان‌بای که بود؟
آبای قونان‌بای (۱۸۴۵–۱۹۰۴)، شاعر، اندیشمند و متفکر برجسته قزاقستان و از مهم‌ترین چهره‌های ادبی و فرهنگی این کشور بود. او با اندیشه‌ها و آثار خود، نقش مهمی در شکل‌گیری ادبیات نوین قزاق و گسترش مفاهیم انسانی، اخلاقی و فرهنگی ایفا کرد و امروز یکی از نمادهای فکری و فرهنگی قزاقستان به شمار می‌رود.

   نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید مدیر سایت در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

نمایش مشخصات من