نشست دیگری از مجموعه نشستهای «دوشنبههای سرو»، روز دوشنبه ۹ شهریورماه، با حضور مهدی میرعظیمی، نویسنده و ایدهپرداز، جمعی از مدیران اقامتگاهها و مجموعههای بومگردی استان فارس و فعالان حوزه گردشگری در مجموعه گردشگران سرو شیراز برگزار شد.
به گزارش روابط عمومی انتشارات یک صفحهای، این نشست با محوریت «معماری روایت؛ روایت در گردشگری» برگزار شد و حاضران درباره نقش روایت در معرفی مقصدهای گردشگری، اقامتگاهها، تجربههای بومگردی و ایجاد ارتباط میان گردشگر و یک مکان به گفتوگو پرداختند.
مهدی میرعظیمی در ابتدای این نشست، با اشاره به پیوند میان گردشگری و روایت گفت: هر گردشگری به دنبال یک روایت است. زمانی که گردشگر پیش از سفر، روایت یک اقامتگاه یا مجموعه بومگردی را شنیده باشد، مشتاقتر میشود تا به آن مکان سفر کند و آنچه را شنیده است، از نزدیک ببیند و تجربه کند.
وی با تأکید بر اهمیت ثبت و نوشتن روایتها افزود: زمانی که داستان و روایت خود را مینویسید، تنها خودتان راوی آن نیستید؛ دیگران نیز میتوانند آن را بازگو کنند. نوشتن، به یک روایت قابلیت بازروایت شدن میدهد و باعث میشود داستان یک مکان، تجربه یا مجموعه، فراتر از راوی اصلی خود حرکت کند.
در ادامه این نشست، مدیران اقامتگاهها و مجموعههای بومگردی استان فارس، روایتهایی از مکانها، تجربهها و داستانهای شکلگیری مجموعههای خود را با حاضران در میان گذاشتند.
خانم زهرا نصرتی، مدیر مجموعه اقامتی «سرای آبیبی» در نیریز، از روایت خانوادگی این اقامتگاه گفت؛ مجموعهای با قدمتی حدود یک قرن که متعلق به پدربزرگ و مادربزرگ وی بوده است. به گفته وی، این بنا سالها پیش توسط پدربزرگش با هدف پذیرایی از مهمانان ساخته شده و پس از گذشت سالها، همچنان همان کارکرد را حفظ کرده است؛ مکانی که در گذشته میزبان مهمانان بوده و امروز نیز به پذیرایی از مسافران ادامه میدهد.
آقای منصور هوشمند، مدیر اقامتگاه بومگردی «منصورخان» در روستای نوروزان در نزدیکی شهر کوار، نیز روایت یک در قدیمی را با حاضران در میان گذاشت؛ دری که ۷۴ سال پیش ساخته شده و در طول این سالها در مکانهای مختلفی قرار داشته است تا سرانجام پس از گذشت بیش از هفت دهه، در جایگاه نهایی خود به عنوان درِ ورودی نصب و مورد استفاده قرار گرفته است.
آقای علیاکبر امیری، مدیر اقامتگاه ایلی «زاگرس» که ۲۲ سال سابقه فعالیت در حوزه گردشگری دارد، از روایتهایی گفت که برای گردشگران خارجی جذابیت ویژهای دارند. او به هنر ساخت «خلال» برای سیاهچادر اشاره کرد و توضیح داد که انجام این کار در گذشته یک مهارت و هنر تخصصی به شمار میرفته و هر کسی توانایی انجام آن را نداشته است. افرادی که این هنر را انجام میدادند، از جایگاه و احترام ویژهای برخوردار بودند و شنیدن چنین روایتهایی امروز نیز برای گردشگران جذاب است.
آقای امید بهروزی، مدیر اقامتگاه بومگردی «همای جان»، نیز با بیان اینکه «دنیا تشنه روایت است»، بر اهمیت واقعی بودن روایتها تأکید کرد. وی گفت در روزگاری که حضور شبکههای اجتماعی گاه افراد را به بیان روایتهای غیرواقعی برای جلب توجه و افزایش بازدید سوق میدهد، مهم است که روایتها بر پایه واقعیت شکل بگیرند و صداقت در روایت حفظ شود.
خانم پروانه امیریان، مدیر اقامتگاه «تنگ چوگان» در منطقه تنگ چوگان و در نزدیکی شهر کازرون، نیز معتقد بود مجموعههایی که بر اساس مفهوم واقعی بومگردی شکل گرفتهاند، خود بهتنهایی یک روایت هستند. وی گفت در یک بومگردی واقعی، اتفاقات و تجربههای زندگی به اندازهای واقعی و متنوع هستند که نیازی به ساختن روایتهای مصنوعی وجود ندارد؛ چراکه خود رویدادهایی که در چنین مجموعههایی اتفاق میافتند، روایتهایی جذاب هستند که قابلیت بازتعریف و بازگویی دارند.
آقای عبدالله افشاری، مدیر اقامتگاه بومگردی «ریچی» در منطقه کوهمره سرخی استان فارس، نیز تجربهای از روایتگری در مجموعه خود را مطرح کرد. وی از برگزاری نمایشگاهی برای محیطبانان گفت که در آن مجموعهای از عکسها به نمایش درآمده و برای هر تصویر یک کد QR در نظر گرفته شده است.
مخاطبان با اسکن این کدها میتوانند روایت واقعی هر عکس را با صدای همان محیطبان بشنوند. این شیوه، علاوه بر انتقال مستقیم تجربه، به ثبت و ماندگاری روایتها نیز کمک میکند و امکان شنیدن داستان هر تصویر را از زبان فردی که خود بخشی از آن تجربه بوده، فراهم میسازد.
خانم فاطمه صفایی، مدیر اقامتگاه «خانه بیگو» در پاسارگاد، نیز به روایتهایی اشاره کرد که گردشگران پس از سفر به این منطقه با آنها مواجه میشوند. به گفته وی، بسیاری از گردشگران ابتدا با هدف بازدید از آرامگاه کوروش به پاسارگاد سفر میکنند، اما در ادامه با روایتها و جاذبههای دیگری روبهرو میشوند که تجربه سفرشان را متفاوت میکند. وی از کوچهای که اقامتگاه در آن قرار دارد به عنوان یکی از قدیمیترین کوچههای منطقه یاد کرد و گفت حضور دو بانوی سالخورده در این کوچه، خود به بخشی از جاذبه آن تبدیل شده است. این دو بانو که یکی حدود ۱۰۰ سال و دیگری حدود 116 سال سن دارد، روایتهایی از زندگی و گذشته منطقه در سینه دارند و با گردشگران گفتوگو میکنند؛ راویان زندهای که بخشی از تاریخ و زندگی این منطقه را از زبان خود برای مسافران روایت میکنند.
در ادامه این نشست، خانم دکتر طیبه عالمرهبرماه، مشاور صنف گردشگری، نیز با اشاره به اهمیت روایتگری در صنعت گردشگری گفت: روایتگری هنر انتقال احساس و تجربه است؛ هنری که میتواند برای یک مکان، یک فضا، یک خدمت و حتی یک شهر هویت ایجاد کند.
وی با تأکید بر نقش روایت در انتقال فرهنگ و هنر افزود: بدون روایت، امکان انتقال درست فرهنگ و هنر فراهم نمیشود. روایتگری احساس تعلق ایجاد میکند و همین احساس تعلق میتواند مخاطب و متقاضی یک خدمت یا مکان را به آن وفادار کند.
ایشان همچنین با اشاره به جایگاه روایت در صنعت گردشگری جهان، روایتگری را یکی از مهمترین موضوعات گردشگری امروز دانست و بر ضرورت توجه فعالان این حوزه به ظرفیت روایتهای واقعی و تجربههای زیسته تأکید کرد.
آقای بهمن مردانلو، راهنمای گردشگری، نیز در این نشست به شکل دیگری از روایت در گردشگری اشاره کرد و گفت گاهی آنچه برای مخاطب جذابیت ایجاد میکند، نه یک داستان پرحادثه، بلکه «روایت سکوت» است. به گفته وی، سکوت و آرامش یک منطقه یا اقامتگاه میتواند خود به روایتی جذاب تبدیل شود و گردشگرانی را که در جستوجوی آرامش هستند، به آن مقصد جذب کند.
وی در ادامه خاطرهای از یک گردشگر برزیلی را روایت کرد و گفت گاهی یک یادگار کوچک نیز میتواند آغازگر یک روایت بزرگ باشد. او توضیح داد که در دیداری با یک گردشگر برزیلی، یادگاری سنتی کوچکی به او هدیه داده بود. گردشگر پس از بازگشت به کشور خود، آن یادگار را به کیفش متصل کرده بود و همین شیء کوچک توجه فرد دیگری را به خود جلب میکند. پرسش درباره آن یادگار، بهانهای میشود تا گردشگر برزیلی، داستان سفر خود به ایران و تجربههایی را که در این کشور پشت سر گذاشته بود، برای دیگران روایت کند؛ روایتی که از یک هدیه کوچک آغاز شده و تجربه سفر به ایران را به مخاطبانی دیگر منتقل کرده است. این تجربه نشان داد که روایتگری در گردشگری تنها به بیان داستان یک بنا یا یک مقصد محدود نمیشود؛ گاهی یک شیء، یک خاطره، یک احساس، سکوت یک مکان یا تجربهای کوچک میتواند حامل روایتی باشد که از مرزهای جغرافیایی عبور میکند و تجربه یک سفر را برای دیگران نیز بازگو میکند.
در این نشست، علاوه بر مدیران اقامتگاههایی که روایتهای خود را با حاضران در میان گذاشتند، جمعی دیگر از مدیران بومگردی و فعالان حوزه گردشگری استان فارس نیز حضور داشتند.
آقای بهنام کشکولی مدیر بومگردی «جورگ» در نزدیکی سپیدان؛ خانم لیلا غریبی مدیر اقامتگاه بومگردی «اوج» در اقلید؛ خانم لیلا اسدپور مدیر اقامتگاه بومگردی «تاک» در روستای بادبر بوانات؛ آقای محمدرضا کرمی مدیر بومگردی «خانه کالان» در پاسارگاد؛ خانم نجمه شعلهورفرد مدیر بومگردی «موریکش»؛ آقای ابوطالب سلیمی و خانم زینب یزدانبخش مدیران بومگردی «قصر ساسان» سروستان؛ خانم نازنین اعرابی و آقای حسین اعرابی مدیران بومگردی «سرای بیژدانه» ایزدخواست؛ و آقای محمدهادی ستایش مدیر «هتل سنتی ستایش» شیراز، از دیگر حاضران این نشست بودند.
نشست «معماری روایت؛ روایت در گردشگری» در حالی برگزار شد که روایتهای مطرحشده از سوی فعالان حوزه گردشگری فارس، بار دیگر اهمیت توجه به داستانهای واقعیِ پنهان در دل مکانها، انسانها، اشیا، آیینها و تجربههای زیسته را یادآوری کرد؛ روایتهایی که با ثبت و بازگویی درست، میتوانند به بخشی از هویت یک مقصد گردشگری تبدیل شوند و گردشگران را برای دیدن، شنیدن و تجربه کردن آنچه در پس هر مکان جریان دارد، به سفر ترغیب کنند.
مجتمع گردشگران سرو شیراز
مجتمع گردشگران سرو شیراز یکی از مراکز آموزشی گروه گردشگران است که از سال ۱۳۸۹ با هدف توسعه آموزشهای تخصصی فعالیت خود را آغاز کرده است. این مجموعه با برگزاری دورههای آموزشی، نشستهای تخصصی، کارگاههای مهارتی و رویدادهای فرهنگی، تلاش میکند فضایی برای یادگیری، تبادل تجربه و ارتقای دانش حرفهای در حوزههای مختلف فراهم کند.
گردشگران سرو به عنوان بخشی از گروه گردشگران شیراز، در کنار فعالیتهای آموزشی خود، همواره از برنامههای علمی، فرهنگی و گفتوگومحور حمایت کرده و با میزبانی نشستهای تخصصی، زمینه تعامل میان فعالان حوزههای آموزش، فرهنگ و کسبوکار را فراهم آورده است. برگزاری مجموعه نشستهای «دوشنبههای سرو» نیز در همین راستا و با هدف ایجاد فضایی برای هماندیشی، انتقال تجربه و شکلگیری گفتوگوهای اثرگذار میان فعالان حوزه تعلیم و تربیت برگزار میشود.